Samaín, cabazas e millo
Samaín
O pasado sábado celebrábamos a festa de Samaín na aldea, aproveitando que na fin de semana veñen tódolos veciños que viven nas cidades.

Di a tradición que o Samaín, ou como se dicía antes, Samhain, é unha festa de orixe celta que servía como celebración final da tempada de colleitas, dalgún xeito, era considerado o “Ano Novo Celta”. O calendario estaba fixado, non como agora, estacións, meses, semanas, se non en dúas partes segundo o ciclo agrícola: unha parte escura, que comezaba entre outubro e novembro, o mes do Samonios, e unha parte clara que daba comezo entre abril e maio, e que levaba por nome Giamonios.
Durante unhas tres décadas, as celebración de Samaín caeu no esquecemento en Galicia, pero xa hai uns anos que diferentes asociacións e amigos do Samaín están a recuperala, para lembrar aqueles anos na que mozos e non tan mozos valeiraban as cabazas para tallalas e colocarlle dentro velas, saían disfrazados á rúa para espantar á Santa Compaña, e decoraban os seus pescozos con colares de castañas para amedrentar ós malos espíritos.
Na aldea de San Orente non quixemos ser menos, e xunto cos veciños e a Asociación Xente de San Orente o pasado sábado rememoramos o Samaín.
Cabazas
O tempo acompañounos, e ó longo de toda a tarde estivemos a decorar cabazas e a facer as tradicionais pallotas de millo, mentres o grupo de canto e pandeireta de maiores e miúdos da parroquia nos acompañaban. Houbo tamén exposición de cogumelos e campionato de trompos. Logo, despois de tanta festa e tamén traballo, acabamos a tarde cunha boa ración de churrasco e castañas asadas.
A idea é poder recuperar antigas tradicións rurais que quedaron eclipsadas nas últimas décadas, xunto con amigos, veciños e todos aqueles que se queiran achegar á aldea.
Millo

De todo isto, xurdiu tamén a idea de recuperar as tradicionais pallotas de millo que durante séculos se fixeron en toda Galicia. Coa colleita do millo, soíanse facer as tradicionais pallotas para unha vez secas, sentarse darredor a desfollar e escoller a espiga ou pichorro. Coa modernización agraria, o millo deixou de ser do país, e os procesos deixaron de ser manuais, polo que xa é máis difícil atopar bos pallotes de millo polas leiras. Neste pequeno vídeo xa podemos ver algunhas das pallotas que se están a facer na aldea.
Nós queremos recuperar esta tradición xunto coa Xente de San Orente, veciños e visitantes, así que, ide facendo os mellores pallotes que poidades, que pronto teremos o I Primeiro Concurso de Pallotas de San Orente.